Σε δίκη ο Εφραίμ!

Σχολιάστε

Tελικά μετά από διακοπή πρόκειται να διεξαχθεί μεθαύριο η δίκη σχετικά με το Βατοπαίδι, σε βάρος του Ηγουμένου Εφραίμ και του μοναχού Αρσένιου και δεν ξέρουμε αν έχει πάρει η μπάλα και άλλους.

 

Εμείς έχουμε διατυπώσει δημόσια την άποψη ότι η δίωξη αυτή θα εκθέσει όσους την επινόησαν και την υπηρέτησαν.

Χωρίς να είναι στις προθέσεις μας να κάνουμε νομική ανάλυση του όλου θέματος, πρέπει να πούμε λίγα λόγια και να πούμε κάποιες αλήθειες, που εν γνώσει τους όσοι μεθόδευσαν την ιστορία αυτή, τις αποκρύβουν.

Η υπόθεση του Βατοπαιδίου είναι για μας μια εντελώς καθαρή υπόθεση που από αντεκδίκηση ένας επιχειρηματίας την έβγαλε μπροστά.

Η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου είναι γεγονός ότι υφίστατο υπό καθεστώς λειψανδρίας, όπως άλλωστε και τα άλλα απανταχού Μοναστήρια, μέχρι που ήρθε ο χαρισματικός Ηγούμενος π. Εφραίμ που κατάφερε να εμπνεύσει τον Μοναχικό ζήλο στους δεκάδες νέους ανθρώπους που αποτελούν την σημερινή συνοδεία του, και κατάφερε να το αναστηλώσει και να το εξωραΐσει.

Αυτή την μεγάλη αλήθεια δεν μπόρεσαν να την ερμηνεύσουν σωστά και να την αξιολογήσουν, όσοι αντιμετώπισαν το όλο θέμα, διότι ένας τέτοιος άνθρωπος όχι μόνο δεν μπορεί να είναι τυχαίος αλλά πιθανό να αποτελεί σκεύος εκλογής!

Ο άνθρωπος αυτός ενδιαφέρθηκε για να υπηρετήσει το Μοναστήρι του και έκανε κάποιες κινήσεις προκειμένου να αξιοποιήσει την περιουσία της Μονής, στην οποία αναμφισβήτητα ανήκε και η λίμνη Βιστωνίδα.

Για τις ανταλλαγές που έγιναν, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος με καθαρό και αμερόληπτο μυαλό που να ισχυριστεί ότι αυτές υπήρξαν προϊόν επίμεμπτης συναλλαγής, από την στιγμή που έχει δηλωθεί απερίφραστα και δημόσια στα τηλεοπτικά παράθυρα, από τα τότε Κυβερνητικά στελέχη, ότι οι ανταλλαγές αυτές αποτελούσαν Κυβερνητική απόφαση.

Όταν λοιπόν πρόκειται για Κυβερνητική απόφαση δεν μπορεί να έρχεται ο «καθένας» και να λέει ότι μια ολόκληρη Κυβέρνηση θέλησε να ζημιώσει το Ελληνικό Δημόσιο και ότι διέπραξαν απιστία τα Κυβερνητικά όργανα που υλοποίησαν την απόφαση αυτή.

Και το λέμε αυτό διότι μια Κυβέρνηση μπορεί με απόφαση της να παραχωρεί ακόμα και δωρεάν Δημόσια περιουσία προς διάφορους φορείς, για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά, κάτι που το έχουμε δει κατ’ επανάληψη

στο παρελθόν.

Στην προκειμένη περίπτωση βέβαια, παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν, δεν έχει ακόμα βεβαιωθεί η τυχόν τόσο «προφανής» ζημία του Ελληνικού Δημοσίου, από τις ανταλλαγές που έγιναν.

Αλλά και στην εντελώς υποθετική περίπτωση που πράγματι ήσαν επωφελείς για την Ιερά Μονή οι ανταλλαγές που έγιναν, εάν ο Ηγούμενος Εφραίμ αρνιόταν να τις δεχθεί, θα διέπραττε εκείνος απιστία σε βάρος της Μονής που εκπροσωπούσε και που αν δεν κάνουμε λάθος είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου!

Σκάνδαλο Βατοπαιδίου για μας δεν υπάρχει.

Για την ταλαιπωρία όμως του π. Εφραίμ και της Μοναχικής Κοινότητας γενικότερα, πιστεύουμε ότι θα εκτεθούμε για άλλη μια φορά, αν τους αναγκάσουμε να καταφύγουν στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια!

Περικλής Σταυριανάκης

πηγή: dealnews.gr

 

Ιδιοκτησιακό Καθεστώς Βιστωνίδας

Σχολιάστε

Βατοπαίδι: υπάρχει ή δεν υπάρχει σκάνδαλο;

Σχολιάστε

Δεν υπήρξε ποτέ. Σκάνδαλο υπάρχει όταν κάποιος εξαπατάει κάποιον άλλον. Στην συγκεκριμένη οι δυο εμπλεκόμενοι όχι απλά συνδιαλέχτηκαν αλλά και συμφώνησαν, με διαφανείς διαδικασίες στο υψηλότερο επίπεδο.

Συμφώνησαν; Απολύτως.

Πότε; Η μια κυβέρνηση κατέληξε σε συμφωνία (υπουργός κ. Φωτιαδης) και η δεύτερη στην οποία αποδόθηκε το σκάνδαλο, εφάρμοσε την συμφωνία της πρώτης κυβέρνησης.

Άρα, δεν υπάρχει σκάνδαλο;

Και βέβαια υπάρχει και είναι απίστευτα μεγάλο. Είναι ένα τεράστιο επικοινωνιακό κυβερνητικό σκάνδαλο παραποίησης της πραγματικότητας. Άλλως προπαγάνδα.

Και γιατί προέκυψε αν δεν υπάρχει;

Διότι μια κυβέρνηση συγκεκριμένης κατεύθυνσης δεν θα μπορούσε να περάσει μέτρα στυλ μνημονίου, μέτρα φτώχευσης της χώρας, μέτρα εξαθλίωσης, μέτρα αποψίλωσης κάθε ρανίδας περηφάνιας των φτωχών ελλήνων, μέτρα οπισθοδρόμησης. Μόνο μια κυβέρνηση κατ’ επίφαση λαϊκή θα μπορούσε να τα περάσει με λιγότερο κόστος.

Όμως έπρεπε και να ανέβει στην εξουσία. Να εκδιωχθεί η μια να ανέβει η άλλη που ήδη είχε συμφωνήσει για την «συμβολή» των ελληνικών πόρων στις «αγορές» (λέγε με πέντε έξη παγκόσμιοι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί).

Η μέθοδος;

Όλα άρχισαν με την πρόβα της λεγόμενης εξέγερσης του Δεκεμβρίου από αγανακτισμένους για την κρατική δεν ξέρω γω τι και ότι μπορεί κανείς να φανταστεί. Πόσο αστεία φαντάζουν σήμερα εκείνα που πρόβαλαν τότε τα όργανα της προπαγάνδας (ΜΜΕ).

Οι ενδιαφερόμενοι έβγαλαν χρήσιμα συμπεράσματα και προχώρησαν. Ήδη υπήρχαν στη φόρα διάφορα σκάνδαλα. Όπως εκείνο το κωμικό που κάποιον τον υπέκλεψαν τηλεφωνικά και του το χρέωσαν από πάνω. Φανταστείτε να σας κλέψουν το πορτοφόλι και οι γύρω περαστικοί να θέλουν να σας δείρουν γιατί έχε κλαπεί!

Το Βατοπέδι ήταν ένα τέτοιο. Κωμικής σύλληψης σαν το παραπάνω αλλά λόγω του ότι ο ένας εμπλεκόμενος ήταν καλόγερος (και συνήθως δεν αντι-μιλά, όπως και έγινε), αφορούσε την εκκλησία (μια μόνιμη πηγή σκανδαλολογιας απο τα Μέσα) φαίνεται ότι «επικράτησε» ανάμεσα στο σύνολο των σκανδάλων που εκτοξεύτηκαν στην μάχη της ανατροπής τη μιας κυβέρνηση και την έλευση της άλλης «της βολικής».

Τώρα που όλα πήγαν κατ’ ευχή δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε. Εξ άλλου ούτε και τώρα θα έβγαινε αν δεν ήταν πρόσφορο σκάνδαλο στην διαμάχη μεταξύ του σταθμού που το έβγαλε με κάποιον αντίπαλο άλλο (τα ονόματα είναι γνωστά). Ούτε και τώρα θα έβγαινε ότι τελικά τέσσερις εκτιμήσεις (δύο ελληνικές δύο ξένες) δεν βρήκαν κάποια ζημία!

Πολύ ωραία λοιπόν, πάμε παρακάτω, πάμε για άλλα. Όμως υπήρξαν ανάμεσα σ’ όλα αυτά μερικές παράπλευρες απώλειες. Κυρίαρχο η διεθνής τρώση των υπαρξιακών στηριγμάτων τα οποία αντιπροσωπεύει η οποιαδήποτε θρησκεία. Αυτό δύσκολα το εγγίζουν ακόμα και εχθροί εμείς τα κατεδαφίσαμε με όχι ιδιαίτερη δυσκολία.

Τρώσαμε την τιμή του Αγίου Όρους. Μιας κοινωνίας που και μόνο ως πολιτιστική κληρονομιά να το εκλάβει κανείς, θα έπρεπε να ήμαστε πολύ πολύ διστακτικοί και προσεκτικοί να το εκθέσουμε (τελικά) αβίαστα διεθνώς όχι απλά μεταξύ μας.

Και τέλος τρώσαμε την ιστορία μας. Έχετε ακούσει πουθενά, για την συνέχεια του ελληνισμού και όλα τα συναφή; Ε όλο και κάτι λέγεται στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, ακόμα και από τα επίορκα ΜΜΕ. Σας λέει λοιπόν κάτι η λέξη Χρυσόβουλο. Είναι διοικητική πράξη σε πιο υψηλό επίπεδο στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Ανατολής το λεγόμενο Βυζάντιο.

Μπορεί ξέρετε να μην θέλουμε να έχουμε συνέχεια με τον ίδιο μας τον εαυτό. Να αποκηρύξουμε τους γονείς μας αλλά ακόμα και το γεγονός δεν μας αφήνει. Ποιοι είναι αυτοί που θέλουν να μας αποκόψουν από την φυσική ελληνική μας συνέχειά; Αν κάτι ιδιαίτερο έχουμε είναι η λαμπρή μακραίωνη ιστορική μας συνέχεια. Όχι με μύθους και μέσω γραπτών διοικητικών πράξεων. Πολλά έθνη θα το επιθυμούσαν, εμείς το έχουμε αλλά η παιδεία μας (και πάλι) είναι εξαιρετικά αδύνατη για να το κατανοήσει και φυσικά οι μηχανισμοί προπαγάνδας (ΜΜΕ) δεν θέλουν να το «περάσουν».

Στην Γαλλία ο Σαρκοζί (αυτός με την Μπρούνι), πέρασε ένα νόμο ο οποίος επιβάλει άμα τη εμφανίσει των δημοσιογράφων στην οθόνη να αναγράφεται και ο μισθός τους σ’ αύτη (στην κρατική τηλεόραση). Δεν νομίζω ότι θα το ακούσουμε στην ημεδαπή. Το σκάνδαλο της μη μεταφοράς του πραγματικού κόσμου στα μέσα είναι από τα μεγαλύτερα στην μεταπολεμική Ελλάδα.

Ερώτηση για το τέλος: Σκεφτείτε και περιγράψτε το με δικά σας λόγια σε τι συνίσταται απλά και κατανοητά το σκάνδαλο του Βατοπεδίου;

Παράκληση: όταν το βρείτε να το στείλετε με μήνυμα και σε μένα.

 

Δεν υπήρξε ποτέ. Σκάνδαλο υπάρχει όταν κάποιος εξαπατάει κάποιον άλλον. Στην συγκεκριμένη οι δυο εμπλεκόμενοι όχι απλά συνδιαλέχτηκαν αλλά και συμφώνησαν, με διαφανείς διαδικασίες στο υψηλότερο επίπεδο.

Συμφώνησαν; Απολύτως.

Πότε; Η μια κυβέρνηση κατέληξε σε συμφωνία (υπουργός κ. Φωτιαδης) και η δεύτερη στην οποία αποδόθηκε το σκάνδαλο, εφάρμοσε την συμφωνία της πρώτης κυβέρνησης.

Άρα, δεν υπάρχει σκάνδαλο;

Και βέβαια υπάρχει και είναι απίστευτα μεγάλο. Είναι ένα τεράστιο επικοινωνιακό κυβερνητικό σκάνδαλο παραποίησης της πραγματικότητας. Άλλως προπαγάνδα.

Και γιατί προέκυψε αν δεν υπάρχει;

Διότι μια κυβέρνηση συγκεκριμένης κατεύθυνσης δεν θα μπορούσε να περάσει μέτρα στυλ μνημονίου, μέτρα φτώχευσης της χώρας, μέτρα εξαθλίωσης, μέτρα αποψίλωσης κάθε ρανίδας περηφάνιας των φτωχών ελλήνων, μέτρα οπισθοδρόμησης. Μόνο μια κυβέρνηση κατ’ επίφαση λαϊκή θα μπορούσε να τα περάσει με λιγότερο κόστος.

Όμως έπρεπε και να ανέβει στην εξουσία. Να εκδιωχθεί η μια να ανέβει η άλλη που ήδη είχε συμφωνήσει για την «συμβολή» των ελληνικών πόρων στις «αγορές» (λέγε με πέντε έξη παγκόσμιοι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί).

Η μέθοδος;

Όλα άρχισαν με την πρόβα της λεγόμενης εξέγερσης του Δεκεμβρίου από αγανακτισμένους για την κρατική δεν ξέρω γω τι και ότι μπορεί κανείς να φανταστεί. Πόσο αστεία φαντάζουν σήμερα εκείνα που πρόβαλαν τότε τα όργανα της προπαγάνδας (ΜΜΕ).

Οι ενδιαφερόμενοι έβγαλαν χρήσιμα συμπεράσματα και προχώρησαν. Ήδη υπήρχαν στη φόρα διάφορα σκάνδαλα. Όπως εκείνο το κωμικό που κάποιον τον υπέκλεψαν τηλεφωνικά και του το χρέωσαν από πάνω. Φανταστείτε να σας κλέψουν το πορτοφόλι και οι γύρω περαστικοί να θέλουν να σας δείρουν γιατί έχε κλαπεί!

Το Βατοπέδι ήταν ένα τέτοιο. Κωμικής σύλληψης σαν το παραπάνω αλλά λόγω του ότι ο ένας εμπλεκόμενος ήταν καλόγερος (και συνήθως δεν αντι-μιλά, όπως και έγινε), αφορούσε την εκκλησία (μια μόνιμη πηγή σκανδαλολογιας απο τα Μέσα) φαίνεται ότι «επικράτησε» ανάμεσα στο σύνολο των σκανδάλων που εκτοξεύτηκαν στην μάχη της ανατροπής τη μιας κυβέρνηση και την έλευση της άλλης «της βολικής».

Τώρα που όλα πήγαν κατ’ ευχή δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε. Εξ άλλου ούτε και τώρα θα έβγαινε αν δεν ήταν πρόσφορο σκάνδαλο στην διαμάχη μεταξύ του σταθμού που το έβγαλε με κάποιον αντίπαλο άλλο (τα ονόματα είναι γνωστά). Ούτε και τώρα θα έβγαινε ότι τελικά τέσσερις εκτιμήσεις (δύο ελληνικές δύο ξένες) δεν βρήκαν κάποια ζημία!

Πολύ ωραία λοιπόν, πάμε παρακάτω, πάμε για άλλα. Όμως υπήρξαν ανάμεσα σ’ όλα αυτά μερικές παράπλευρες απώλειες. Κυρίαρχο η διεθνής τρώση των υπαρξιακών στηριγμάτων τα οποία αντιπροσωπεύει η οποιαδήποτε θρησκεία. Αυτό δύσκολα το εγγίζουν ακόμα και εχθροί εμείς τα κατεδαφίσαμε με όχι ιδιαίτερη δυσκολία.

Τρώσαμε την τιμή του Αγίου Όρους. Μιας κοινωνίας που και μόνο ως πολιτιστική κληρονομιά να το εκλάβει κανείς, θα έπρεπε να ήμαστε πολύ πολύ διστακτικοί και προσεκτικοί να το εκθέσουμε (τελικά) αβίαστα διεθνώς όχι απλά μεταξύ μας.

Και τέλος τρώσαμε την ιστορία μας. Έχετε ακούσει πουθενά, για την συνέχεια του ελληνισμού και όλα τα συναφή; Ε όλο και κάτι λέγεται στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, ακόμα και από τα επίορκα ΜΜΕ. Σας λέει λοιπόν κάτι η λέξη Χρυσόβουλο. Είναι διοικητική πράξη σε πιο υψηλό επίπεδο στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Ανατολής το λεγόμενο Βυζάντιο.

Μπορεί ξέρετε να μην θέλουμε να έχουμε συνέχεια με τον ίδιο μας τον εαυτό. Να αποκηρύξουμε τους γονείς μας αλλά ακόμα και το γεγονός δεν μας αφήνει. Ποιοι είναι αυτοί που θέλουν να μας αποκόψουν από την φυσική ελληνική μας συνέχειά; Αν κάτι ιδιαίτερο έχουμε είναι η λαμπρή μακραίωνη ιστορική μας συνέχεια. Όχι με μύθους και μέσω γραπτών διοικητικών πράξεων. Πολλά έθνη θα το επιθυμούσαν, εμείς το έχουμε αλλά η παιδεία μας (και πάλι) είναι εξαιρετικά αδύνατη για να το κατανοήσει και φυσικά οι μηχανισμοί προπαγάνδας (ΜΜΕ) δεν θέλουν να το «περάσουν».

Στην Γαλλία ο Σαρκοζί (αυτός με την Μπρούνι), πέρασε ένα νόμο ο οποίος επιβάλει άμα τη εμφανίσει των δημοσιογράφων στην οθόνη να αναγράφεται και ο μισθός τους σ’ αύτη (στην κρατική τηλεόραση). Δεν νομίζω ότι θα το ακούσουμε στην ημεδαπή. Το σκάνδαλο της μη μεταφοράς του πραγματικού κόσμου στα μέσα είναι από τα μεγαλύτερα στην μεταπολεμική Ελλάδα.

Ερώτηση για το τέλος: Σκεφτείτε και περιγράψτε το με δικά σας λόγια σε τι συνίσταται απλά και κατανοητά το σκάνδαλο του Βατοπεδίου;

Παράκληση: όταν το βρείτε να το στείλετε με μήνυμα και σε μένα.

 

http://geo-s.blogspot.com/2010/10/blog-post.html


 

 



 

 

Οι ανταλλαγές δεν έγιναν από μόνες τους

Σχολιάστε

Η Κατερίνα Πελέκη μιλά στη Real news μετά την κατάθεση «φωτιά» στην Προανακριτική Επιτροπή για το Βατοπέδι

-Περάσατε το κατώφλι της Βουλής για να καταθέσετε για την υπόθεση του Βατοπεδίου για τρίτη φορά. Γιατί αποφασίσατε τώρα να τα πείτε έξω από τα δόντια και ας μη φοράτε παντελόνια όπως είπατε;
Αυτό που είπα κυρία Τασούλη, στην Προανακριτική Επιτροπή, ήταν αυτά που έλεγα και πίστευα πάντα. Σήμερα, όμως υπάρχει κάποια οπόστοση από τα πράγματα και ο κόσμος μπορεί να με ακούσει πιο καθαρά, αλλά και εγώ διατυπώνω σαφέστερα τις σκέψεις μου.
-Είναι και προσωπική φόρτιση;
Φυσικά και έχει παίξει ρόλο και αυτό. Όταν έχουν πέσει πάνω σου τόνοι λάσπης, βλέπεις ότι έχεις καταστραφεί επαγγελματικά και κοινωνικά, ότι η οικογένειά σου έχει υποστεί ένα τεράστιο πλήγμα, ο σύζυγός σου έχει οδηγηθεί εκτός πολιτικής χωρίς να έχει καμία απολύτως σχέση ως υπουργός με την υπόθεση και όλα αυτά επειδή απλώς και μόνο έκανες τη δουλειά σου, είναι δυνατόν να μην υπάρχει προσωπική φόρτιση;
-Είπατε και ότι κάποιοι λένε πως «τα πήρατε» και δεν το αντέχετε…
Σαφώς και δεν το αντέχω. Όταν έχω καταθέσει από την πρώτη ώρα επίσημες βεβαιώσεις του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθηνών με τις οποίες αποδεικνύεται ότι δεν προσπορίστηκα ούτε έva ευρώ από την υπόθεση αυτή, όταν έχουν ανοίξει πολλές φορές όλοι οι λογαριασμοί μας όταν έχει ελεγχθεί το σύνολο της περιουσίας μας από ειδικό κλιμάκιο του υπουργείου Οικονομικών και παρ’ όλα αυτά δημιουργείται σκόπιμα και συνειδητά μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα του τύπου «τα πήρες» από το Βατοπέδι. Ασφαλώς δεν το αντέχω.
Μεγαλώνω τέσσερα παιδιά και είναι πολύ σκληρό να διαβάζουν και να ακούνε από τα Μέσα, τον Τύπο, βουλευτές ότι οι γονείς τους είναι «λομόγια», από την ώρα μάλιστα που έχουν γίνει όλοι αυτοί οι έλεγχοι. Πραγματικά, δεν ξέρω ούτε εγω πωςαντέξαμε σ’ όλον αυτόν τον ορυμαγδό που ζούμε δυο χρόνια τώρα, κυριολεκτικά χωρίς λόγο και αιτία.
-Δηλαδή το Βατοπέδι για σας δεν ήταν σκάνδαλο;
Η υπόθεση του Βατοπεδίου δεν είναι σκάνδαλο. Για να θυμηθούμε και λίγο τον Γέρο της Δημοκρατίας τον αείμνηστο Γεώργιο Παπανδρέου: «Σκάνδαλο είναι η εκτροπή δημοσίων ανδρών στον δημόσιο βίο». Τέτοια εκτροπή δεν σημειώθηκε από κανέναν δημόσιο άνδρα σιην υπόθεση Βατοπεδίου. Στα πλαίσια του Συντάγματος, αποφασίστηκε μια μείζονος σημασίας κυβερνητική πολιτική, επωφελής για τους ακριτικούς νομούς Ξάνθης και Ροδόπης. Είναι δυνατόν να χαρακτηρίζεται η κυβερνητική αυτή πολιτική εκτροπή στον δημόσιο βιο και, άρα, σκάνδαλο; Εκτός αυτού, δεν έχει μέχρι σήμερα αποδειχθεί από πουθενά ότι ζημιώθηκε το Δημόσιο. Σκανδαλοποιήθηκε, όμως, από λαθεμένους πολιτικούς χειρισμούς της τότε κυβέρνησης και την πολιτική ατολμία να λεχθούν τα πράγματα με το όνομα τους από την αρχή.
Να λεχθεί, δηλαδή, ότι ήταν μια κυβερνητική απόφαση, σε συνέχεια αποφάσεων των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, η οποία υλοποιήθηκε κεντρικά και για την οποία η κυβέρνηση θα κριθεί πολιτικά.
Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί στον κόσμο ότι υπογράφονται αποφάσεις από υπουργούς –απολύτως νόμιμες και σωστές, κατά τη γνώμη μου– και όταν το θέμα έρχεται στη δημοσιότητα, να λες δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα…
Δεν αφήνεις ένα τέτοιο θέμα να σέρνεται σχεδόν ένα χρόνο, για να οδηγηθείς από τα πράγματα σε πολιτικό αδιέξοδο εκ των υστέρων.
-Κατηγορείτε τον πρώην πρωθυπουργό για πολιτική ατολμία;
Λέω ότι είχα πει απ’ την αρχή καθαρά και δυνατά ότι αυτή είναι μία πολιτική απόφαση, στα πλαίσια της εξουσιοδότησης που έχω από τον ελληνικό λαό και της ψήφου εμπιστοσύνης που πήρα, δε θα υπήρχε θέμα Βατοπεδίου. Θεωρώ ότι έτσι θα είχε προστατεύσει τον εαυτό του, το κόμμα, τους συνεργάτες του, και φυσικά, όλο τον κορμό του κράτους, που σήμερα είναι κατηγορούμενοι χωρίς να φταίνε.

«Ο ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ Ν.Δ.»
-Κάποιοι λένε ότι τα λέτε αυτά τώρα γιατί ο σύζυγός σας είναι πια εκτός Ν.Δ. και άρα δεν έχει τίποτα να παζαρέψει…
Ο σύζυγος μου, κατ’ αρχάς, δεν μπορεί να είναι εκτός Ν.Δ. διότι η Ν.Δ. είναι το σπίτι του και το έχει αποδείξει διαχρονικά, ακόμα και τότε που αυτοί που παριστάνουν σήμερα τους Νεοδημοκράτες μάς έβριζαν από τη Βουλή, τα μπαλκόνια και τις τηλεοράσεις. Δεν έχει παζαρέψει ποτέ και για τίποτα. Έχει αναλάβει πλήρως τις ευθύνες του και για τα καλά του και για το κακά του. Και έχει βάλει πλάτες για αυτό το κόμμα από παιδί. Έχει υποστεί δύο απόπειρες δολοφονίας από τρομοκρατικές οργανώσεις. Και ξέρετε και κάτι άλλο; Ένας άνθρωπος με αντίληψη «λαμόγιου» δεν φέρει σε πέρας έναν διαγωνισμό πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ -ανσφέρομαι στην παραχώρηση των λιμένων- χωρίς ούτε καν ένσταση από τους μειοδότες. Αν η Ν.Δ. έχει να επικαλεστεί κάτι την τελευταία περίοδο της διακυβέρνησης αυτό είναι η παραχώρηση των λιμένων και αυτό οφείλεται στον Βουλγαράκη.
-Ο σύζυγός σας, όμως, είπε πρόσφατα ότι ο κύριος Καραμανλής παραμένει ένα κεφάλαιο για τη Νέα Δημοκρατία και μάλιστα πως σύντομα θα παίξει ρόλο. Δεν είναι αντιφατικά αυτά;
Εγώ δεν είμαι πολιτικός. Είμαι πολιτικοποιημένη και από παιδί σε αυτή την παράταξη, αλλά δεν είμαι πολιτικός. Θέτω τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο, έτσι όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι. Άλλο εγώ, άλλο ο σύζυγός μου.
-Θέλετε να πείτε ότι δεν γνώριζε ο ίδιος τι θα πείτε στην Επιτροπή;
Δεν είχα μιλήσει σε κανέναν για το τι θα πω. Ούτε στον συζμγό μου, ούτε στον δικηγόρο μου, ούτε σε κανέναν άλλο. Δεν ήξερα καν αν θα είχα την ευκαιρία να τα πω. Τα σκεφτόμουν πολύ, τα συζητούσα με πολλούς ανθρώπους ως γεγονότα τα τελευταία χρόνια, όμως μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ήξερε κανένας τίποτα. Ήταν απολύτως αυθόρμητη κίνηση, η οποία προέρχεται οπό αγανάκτηση για όσα έχουν ειπωθεί τόσο άδικα εναντίον μου και εναντίον του συζύγου μου.
Ο ίδιος εξεπλάγη. Δεν περίμενε με κανέναν τρόπο ότι θα μιλούσα έτσι, γιατί ξέρει ότι ως χοροκτήρας είμαι πολύ υπομονετική και σπανίως ξεφεύγω από τα -καλώς ή κακώς εννοούμενα- όρια.
-Φέρατε, όμως, τα πάνω κάτω με τις κατηγορίες αυτές και ανοίξατε το θέμα ξανά…
Προβληματισμούς εξέθεσα και σίγουρα όχι κατηγορίες. Είπα φωναχτά αυτό που λεει όλος ο κόσμος. Δεν μπορεί, δηλαδή, από όλη αυτή την υπόθεση να πληρωθούν άνθρωποι που εφάρμοσαν νόμους και αποφάσεις και αυτές να έχουν προκύψει από παρθενογένεση. Έτσι θα αποδοθεί δικαιοσύνη;
«Πήγαν να μας διαλύσουν»
-Σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο πόσο σας έχει πλήξει αυτή η υπόθεση;
Επαγγελματικά, ανεπανόρθωτα. Προσωπικά, έπληξε την οικογένειά μου με τρόπο που πραγματικά δεν εύχομαι σε κανέναν να βιώσει. Ο σύζυγός μου έχασε τη μητέρα του, που κυριολεκτικά έσκασε από τη στενοχώρια της. Σχεδόν διαλυθήκαμε ως οικογένεια, υπερβήκαμε τους εαυτούς μας για να σταθούμε όρθιοι, να στηρίξουμε τα παιδιά μας και να αντιμετωπίσουμε αυτή την ασυγκράτητη θύελλα.
-Σκέφτεστε να προσφύγετε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;
Θα κάνω ό,τι χρειαστεί για να υπερασπίσω τον εαυτό μου και τα παιδιά μου γιατί έχω απόλυτα καθαρή τη συνείδηση μου.

«Λυπάμαι αν τον στενοχώρησα, αλλά…»
-Στην Επιτροπή, βεβαια, είπατε ότι δεν θεωρείτε ότι υπάρχει ποινικό θέμα. Με δεδομένο, όμως, ότι ο Κ. Καραμανλής ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για την υπόθεση Βατοπεδίου προεκλογικά, τότε τι είναι εκείνο που σας ώθησε να τον «καταγγείλετε»;
Δεν τον κατήγγειλα. Κατά τη γνώμη μου, όμως, όταν αναλαμβάνω>ομβθνω την ευθύνη για κάτι, το φτάνω αυτό στο τέλος. Στηρίζω τους υπουργούς μου, οι οποίοι εξέδωσαν νόμιμες υπουργικές αποφάσεις και, αν κάτι πρέπει να διορθωθεί το διορθώνω, Η ανάληψη μιας ευθύνης δεν μπορεί να είναι μονο λεκτική. Χρειάζεται και υποστήριξη. Το Βατοπέδι δεν ήταν απόφαση τωνV γνωμοδοτικών συμβουλίων, των νομικών συμβούλων, του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών της ΚΕΔ ή δική μου.
Όλες οι πράξεις μας στηρίχθηκαν σε υπουργικές αποφάσεις υπουργών της τότε κυβερνήσεως. Νομίζω πως αυτό είναι κατανοητό. Πολιτικό σκάνδαλο δεν μπορεί να ονομαστεί, γιατί δεν προκύπτει ότι υπήρξε εκτροπή από τις συνταγματικές διατάξεις και δεν υπήρξε χρηματισμός οποιουδήποτε προσώπου και είμαι σίγουρη ότι δεν θα προκύψει, όπως δεν έχει προκύψει, ζημιά του Δημοσίου. Θεωρώ ότι οι αποφάσεις εκδόθηκαν με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και αυτό περίμενα από τον τότε πρωθυπουργό να υποστηρίξει καθαρά και με παρρησία από την πρώτη στιγμή.
-Είπατε, όμως, ότι ο πρωθυπουργός έδωσε αυτές τις εντολές. Είχε συμφέτον κατά τη γνώμη σας;
Προσωπικό συμφέρον δεν θα μπορούσε να είχε ο τότε πρωθυπουργός. Ούτε ως σκέψη δεν έχει περάσει αυτό από το μυαλό μου γι’ αυτόν, ούτε για κανένα από τα εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα. Αυτό δεν σημαίνει, όμως ότι οι ανταλλαγές έγιναν μόνες τους. Ούτε όλοι εμείς ξυπνήσαμε μια μέρα είπαμε: «Λοιπόν, τώρα θα κάνουμε ανταλλαγές…» Είναι προφανές ότι δόθηκαν εντολές στους καθ’ ύλην αρμόδιους υπουργούς να υλοποιήσουν αυτή την πολιτική, δηλαδή να αποκτήσει το Ελληνικό Δημόσιο τη λίμνη Βιστωνίδα. Οι υπουργοί, με τη σειρά τους, εξέδωσαν νομίμως τις αντίστοιχες κοινές υπουργικές αποφάσεις όρισαν τον αρμόδιο κρατικό Λειτουργό που θα παρακολουθούσε τις ανταλλαγές και όλοι οι υπόλοιποι μετά ακολούθησαν τις νόμιμες διαδικασίες για να υλοποιήσουν την επιταγή των υπουργικών αποφάσεων. Αυτό το τόσο απλό θέμα θέτω. Ότι όλα έγιναν σωστά και η κυβέρνηση, αντί να λειτουργήσει τότε αμυντικά ή φοβικά, έπρεπε να υποστηρίξει τις αποφάσεις της.
-Εσείς δεν ήσασταν μέλος της κυβέρνησης. Πώς τα ξέρετε όλα αυτά και ότι ο Καραμανλής έδωσε εντολή;
Δεν είπα ποτέ ότι ξέρω κάτι τέτοιο. Απλώς ανέλυσα πως λειτουργεί συνήθως η κυβέρνηση μέσα από το Σύνταγμα.
-Ο Καραμανλής, πάντως, αντέδρασε -μέσω συνεργατών του- το ίδιο βράδυ μετά την κατάθεσή σας λέγοντας ότι ψεύδεστε…
Αν είχε διαβάσει την κατάθεσή μου, νομίζω ότι δεν θα το έλεγε. Λυπάμαι αν τον στεναχώρησα, όμως αν το θέμα είχε εξ αρχής μπει στις σωστές του διαστάσεις από τον ίδιο, δεν θα είχε φτάσει η υπόθεση στο σημείο που έφτασε.
-Βεβαίως, λένε στην Ν.Δ. ότι υπάρχει το δόγμα «ένοχος ένοχον ου ποιεί» και ακόμα ότι όσα είπατε, τα είπατε διότι έχετε κατά νου να κάνετε χρήση του περίφημου νόμου Καστανίδη. Τι λέτε γι’ αυτό;
Αν αυτοί που τα λένε ήταν σοβαρότεροι, δεν θα είχε φτάσει η παράταξη εδώ που είναι σήμερα. Εγώ λέω πράγματα που πιστεύω και μου δίνετε την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω ότι αποποιούμαι αυτού του δικαιώματός μου, αν υπάρχει. Δεν θα κάνω καμία χρήση αυτής της διάταξης. Άλλωστε, όχι μόνο δεν θεωρώ τον εαυτό μου ένοχο, αλλά, πολύ περισσότερο από αυτό, λέω ότι δεν υπάρχουν ένοχοι, γιατί δεν υπάρχει σκάνδαλο.

Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΜΟΥ ΕΚΤΙΜΑ ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
-Ο σύζυγός σας, πάντως, ήταν του στενού πρωθυπουργικού περιβάλλοντος και είναι ότι είχε εξαιρετική σχέση με τον Θ. Ρουσσόπουλο. Μπορείτε να πείτε με το χέρι στην καρδιά ότι είναι άμοιρος ευθυνών;
Ο σύζυγός μου ξέρω ότι εκτιμά πολύ των Κ. Καραμανλή. Ευθύνη, όμως, μπορεί να αναζητηθεί για κάποιον, μόνο αν είναι καθ’ ύλην αρμόδιος. Ο σύζυγός μου δεν είχε καμία αρμοδιότητα, δεν γνώριζε το θέμα και δεν είχε την παραμικρή εμπλοκή. Βόλευε, όμως, πολύ και πολλούς να εμφανιστεί τότε ως εμπλεκόμενος και να θεωρηθεί Βατοπεδινός.
-Τι εννοείτε;
Για αυτά τα θέματα καλύτερα να μιλήσετε με τον ίδιο.
-Και ο Θόδωρος Ρουσόπουλος;
Ούτε και ο κύριος Ρουσόπουλος ήταν αρμόδιος για αυτές καθαυτές τις ανταλλαγές. Βεβαίως ως υπεύθυνος τύπου τότε και υπουργός Επικρατείας, θεωρώ πως έπρεπε να συμβάλει στον καλύτερο χειρισμό του θέματος, επικοινωνιακά και ουσιαστικά. Αυτό, όμως, είναι πολιτική αξιολόγηση και όχι ποινική εμπλοκή.

Συνέντευξη στην Αλεξία Τασούλη στο REAL NEWS, Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010.

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙ

Σχολιάστε

Ένα ζήτημα Εθνικής σημασίας που απασχολεί δεκαετίες την Ελλάδα, τα αρμόδια υπουργεία, τις Εθνικές αρχές ασφαλείας και πληροφοριών, αποτέλεσε με την βοήθεια και «άλλων εξωτερικών» παραγόντων αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, εξεταστικών επιτροπών, ανεξέλεγκτης πολυλογίας, τις συνέπειες των οποίων ενδεχομένως να υποστεί ο Ελληνισμός σε βάθος χρόνου.
Το πρόβλημα ξεκινά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και την τύχη του. Οικουμενικό για όλους τους Ορθόδοξους του κόσμου. Όχι για τους Τούρκους. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Πατριαρχείο στην Πόλη είναι γνωστό: Δεν αναγνωρίζεται από το τουρκικό κράτος η οικουμενικότητά του, θεωρείται ένα ίδρυμα που απευθύνεται σε ορθόδοξους Τούρκους, και ως εκ τούτου οι ιεράρχες του πρέπει να είναι Τούρκοι υπήκοοι. Η θέση αυτή της Τουρκίας παραβιάζει τη συνθήκη της Λωζάννης και στερεί από την οικουμενική ορθοδοξία τη δυνατότητα να διαχειριστεί τα του οίκου της όπως θα έπρεπε. Γιατί, σε συνδυασμό με την εξάλειψη της πολίτικης ρωμιοσύνης και την κλειστή Σχολή της Χάλκης, που συστηματικά επεδίωξε η Τουρκία, δεν υπάρχει παραγωγή νέων ντόπιων στελεχών για το Πατριαρχείο, και είναι ορατός ο δι’ ασφυξίας θάνατός του.

Σε περίπτωση λοιπόν που ο Προκαθήμενος του Οικουμενικού Θρόνου αντιμετωπίσει αιφνίδιο ή φυσιολογικό «πρόβλημα» τότε χηρεύει η θέση του. Εκτιμήθηκε λοιπόν ιδιαίτερα από το 2000 (επί ΠΑΣΟΚ και ορθώς) ότι είναι σφοδρά πιθανόν σε περίπτωση χηρείας, να διεκδικήσει η Ρωσία την έδρα του Οικουμενικού Θρόνου κυρίως λόγω του ότι σε αυτή τη χώρα κατοικεί η πολυαριθμότερη συμπαγής μάζα ορθοδόξων στον κόσμο.

Ήδη όμως από το 1978 το ζήτημα είχε εντοπισθεί σε άλλη όμως βάση. Τότε η Τουρκία (και όχι η Ρωσία) αποτελούσε την κύρια απειλή. Λίγα μόλις χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα ζούσε τη νέα μεταβατική της περίοδο . Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε το νεαρό τότε υπουργό Παιδείας Ιωάννη Βαρβιτσιώτη στο γραφείο του και του έδωσε εντολή να αναζητήσει ένα χώρο για να στεγαστεί το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, σε περίπτωση που άλλαζε το status quo στην Πόλη με τρόπο μοιραίο και μη αναστρέψιμο. Το 1978 απείχε μόλις 4 χρόνια από τα γεγονότα της Κύπρου και η Τουρκία είχε ήδη σκληρύνει «επικίνδυνα» τη στάση της έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Τα γεγονότα των προηγούμενων δεκαετιών στην Πόλη ήταν ακόμη νωπά και οι σχέσεις των δύο χωρών στο ναδίρ της διπλωματικής σφαίρας.

Εκεί εντοπίζεται η πρώτη αφετηρία μιας άγνωστης σε πολλούς ιστορίας, η οποία εκτυλίχθηκε και έφτασε μέχρι το γνωστό -πλέον- και ως «σκάνδαλο» του Βατοπεδίου. Σκάνδαλο που σε οικονομικό επίπεδο δεν στοιχειοθετείται ακόμα και σήμερα. Στην αρμόδια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής όλοι οι ειδικοί (Γκρόζος, Μαντούβαλος, Γούσιος) μέλη της «Επιτροπής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομη Δραστηριότητα» κατέθεσαν ότι «δεν υπάρχει τίποτε μεμπτό, τίποτε παράνομο, καμία δωροδοκία» στην υπόθεση Βατοπαιδίου.

Ο βουλευτής Β’ Θες/νικης της ΝΔ κ. Σάββας Αναστασιάδης, μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής, δήλωσε σε συνέντευξή του ότι η υπόθεση Βατοπαιδίου δεν είναι σκάνδαλο αλλά μία «συνήθης, νομική υπόθεση».

Παρόλα αυτά η υπόθεση στην συνείδηση των περισσοτέρων Ελλήνων (και με την βοήθεια πληροφοριακών επιχειρήσεων ξένων υπηρεσιών) ακόμα και σήμερα παραμένει περίπλοκη συσκοτισμένη κι ίσως και να συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην ανατροπή της Κυβερνήσεως Καραμανλή.

Το 1978 λοιπόν, εκτιμήθηκε ότι οι εξελίξεις θα οδηγούσαν αργά ή γρήγορα στην εξορία του Πατριαρχείου από την Κωνσταντινούπολη. Ακόμη κι αν δεν προχωρούσαν οι Τούρκοι σε μονομερή πράξη, φοβούμενοι κυρίως την αντίδραση των Αμερικανών, η λειψανδρία μεταξύ των μελών της ελληνικής κοινότητας θα αναδείκνυε σε βάθος χρόνου τη δυσκολία εκλογής νέου πατριάρχη και θα καθιστούσε αναπόφευκτη την αναζήτηση νέας στέγης για το «Βατικανό» της ορθοδοξίας. Ο ίδιος προβληματισμός αλλά με κινητήριο μοχλό την πολιτική των ΗΠΑ πλέον αναπτύχθηκε και γύρω στο 2000.

Το 1978 υπήρξε η σκέψη να χρησιμοποιηθεί η ακίνητη περιουσία που διαθέτει το Πατριαρχείο στη Γενεύη, αλλά η λύση αυτή γρήγορα εγκαταλείφθηκε, αφού θεωρήθηκε ότι αυτόματα το Πατριαρχείο θα έχανε το γεωγραφικό του προσδιορισμό ως Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Το επόμενο σενάριο που εξετάστηκε ήταν εκείνο του Αγίου Όρους, αλλά το ιερό άβατο αποτέλεσε σοβαρό ανασταλτικό παράγοντα. Εξετάστηκε και η περίπτωση της Πάτμου, αλλά κι αυτή γρήγορα απορρίφθηκε λόγω έλλειψης υποδομών. Ο κ. Βαρβιτσιώτης εξέτασε τότε την πιθανότητα του Μυστρά και η πρόταση αυτή άρεσε και στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Με τον Μυστρά υπήρχε κι ένας εθνικός συμβολισμός, καθώς ήταν το καταφύγιο των Παλαιολόγων αμέσως μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης. Το θέμα έπεσε χαμηλά σε προτεραιότητα ιδίως με την μεταπήδηση του Εθνάρχη στην Προεδρία της Δημοκρατίας.

Ήδη όμως το 1993 εκτιμήθηκε ότι υπήρχε ζήτημα άμεσης εξεύρεσης εναλλακτικής λύσεως για τον Οικουμενικό Θρόνο αφενός διότι είχαν περιέλθει αρκετές πληροφορίες στις υπηρεσίες πληροφοριών της Χώρας μας σχετικά με απειλές κατά της ζωής του Πατριάρχη, αφετέρου άνοιγε μέτωπο και κατά του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων (από άλλο Κράτος και άλλες Υπηρεσίες πληροφοριών) όπου εκεί μάλιστα ο μετέπειτα σχεδιασμός και εκτέλεση της αποστολής προστασίας του, αντιμετώπισαν υπονομευτικές διαρροές που συνετέλεσαν δυστυχώς στην απόλυτη επιτυχία των επιχειρήσεων οργάνων των ξένων Υπηρεσιών. (Πολύ αργότερα ένα αξιόλογο στέλεχος των Ελληνικών Υπηρεσιών ο γνωστός Βαβύλης αποκαλύφθηκε από ξένες επιχειρήσεις αντιπληροφοριών και η όλη Ελληνική αποστολή θεωρήθηκε ως ένα ακόμη σκάνδαλο, όπως σήμερα το αντίστοιχο του Βατοπεδίου που ακόμα θεωρείται από μερικούς σκάνδαλο).

Η ανάδειξη του Βαρθολομαίου στο θρόνο του Πατριάρχη επανέφερε το ζήτημα ξανά στην ατζέντα. Αυτή τη φορά επελέγη το Άγιο Όρος και ο στόχος ήταν ξεκάθαρος, να υπάρχει η υποδομή για να μεταφερθεί σε περίπτωση ανάγκης εκεί το Πατριαρχείο. Κρίθηκε ως η καλύτερη λύση, μολονότι υφίσταται το «αγκάθι» του άβατου. Κι αυτό διότι το Άγιο Όρος έχει το αυτοδιοίκητο και ταυτόχρονα αποτελεί πνευματικό σημείο αναφοράς για τη χριστιανοσύνη. Το ΠΑΣΟΚ εκτίμησε και ορθά ότι η καλύτερη αντιπρόταση στη Ρωσία σε περίπτωση που διεκδικούσε για λογαριασμό της την μεταφορά σε αυτήν του Οικουμενικού Θρόνου ήταν το Άγιο Όρος.

Επελέγη από τη τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μια μονή εγκαταλελειμμένη και ετοιμόρροπη και αποφασίσθηκε αυτή η μονή να ενισχυθεί άμεσα οικονομικά και με αξιόλογο προσωπικό μοναχών (με πολλούς μεταπτυχιακούς τίτλους). Η προσπάθεια ξεκίνησε μεθοδικά με ορίζοντα πενταετίας.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πρώτες ανταλλαγές οικοπέδων για τη Μονή του Βατοπεδίου ξεκίνησαν επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και τις χειρίσθηκαν οι κοι Φωτιάδης και Δρυς. Και ορθά έπραξαν. Ας μην ξεχνάμε τις άριστες σχέσεις της τότε κυβέρνησης με το Πατριαρχείο και την αντίστοιχη «κόντρα» της κυβέρνησης με την Ελλαδική Εκκλησία. Η βασική ιδέα ήταν ότι θα έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος για να ενισχυθεί οικονομικά η επιλεγείσα μονή (Βατοπεδίου), έτσι ώστε να υπάρχει η απαραίτητη οικονομική βάση στην περίπτωση που θα χρειαζόταν να φτάσουμε στο απευκταίο σενάριο της εξορίας του Πατριαρχείου από τον φυσικό του χώρο ή διεκδίκησής του από την Ρωσία.

Το 2004 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έπεσε. Όταν άλλαξε η κυβέρνηση η επικοινωνία μεταξύ κεντρικής Κρατικής διοίκησης και εκκλησίας έγινε ευκολότερη, διότι άμεσοι συνεργάτες του πρωθυπουργού, όπως ο κ. Ρουσόπουλος και ο κ. Αγγέλου, είχαν ουσιαστική και προσωπική σχέση με τη μονή του Βατοπεδίου, ίσως σαν αποτέλεσμα μιας στρατηγικής που χτιζόταν στο προηγούμενο διάστημα σε Εθνικό επίπεδο.

Η Κυβέρνηση της ΝΔ συνέχισε και ορθώς μια πολιτική που είχε ξεκινήσει το ΠΑΣΟΚ δεδομένου μάλιστα ότι το διεθνοπολιτικό πεδίο είχε διαμορφωθεί ακόμα πιο απειλητικό για το Πατριαρχείο της Κωσταντινούπολης. Πιο συγκεκριμένα οι «θρησκευτικοί μηχανισμοί» (όπως τα Πατριαρχεία) προκαλούσαν ανέκαθεν απροσδιόριστο φόβο στις υπηρεσίες των ΗΠΑ διότι εκτιμούν πως η έκφραση της θρησκευτικότητας με την ανατολική ορθόδοξη μορφή μπορεί να αναδείξει πολιτικές εκφράσεις και πρότυπα στις χώρες όπου επικρατεί πλειοψηφικά το ορθόδοξο δόγμα. Δηλαδή ότι θα μπορούσε να αναδείξει πολιτισμικά πρότυπα τα οποία αργά ή γρήγορα θα γίνουν εκφράσεις εφαρμοσμένης πολιτικής που θα απευθυνθούν στους λαούς αυτούς σαν εναλλακτική πρόταση στην κυριαρχία της προτεσταντικής αντίληψης για τις κοινωνικές δομές που επικρατούν τώρα σε όλη την χριστιανοσύνη. Η εκτίμηση αυτή έχει κάποια βάση αν μπορέσει κανείς να συνδυάσει το γεγονός ότι «έσκασε» ένα τέτοιο θέμα σε μια μονή με μεγάλη διορθόδοξη δράση και με πολλούς μοναχούς απ’ όλο τον ορθόδοξο και όχι μόνο κόσμο. Η αμερικανική αντίληψη για τα πράγματα είναι ότι πρέπει να ενισχυθεί το δικό τους πρότυπο ζωής που δίχως την ύπαρξη εξωτερικών εχθρών ευδοκιμεί στην Βόρεια Αμερική. Στην συγκεκριμένη όμως γεωγραφική περιοχή με την ύπαρξη του μωσαϊκού λαών είναι νομοτέλεια ότι αυτό το πρότυπο θα ενισχύσει τις διαλυτικές τάσεις στο εσωτερικών αυτών των κοινωνιών χωρίς ένα ισχυρό κεντρικό κράτος. Παράδειγμα αποτελεί η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και η εξακολουθητική αποσύνθεση της Σερβίας που συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας. Ο ρόλος δε του Βατικανού στο όλο ζήτημα ελέγχεται.

Έτσι από το 2004 άνοιξε ο δρόμος για να ολοκληρωθεί από τη ΝΔ το εθνικό σχέδιο που είχε ξεκινήσει το ΠΑΣΟΚ σε ακόμα πιο σύντομο χρονικό διάστημα. Κι εδώ έγινε ίσως το μεγάλο σφάλμα:

Το γεγονός ότι η αμεσότητα επικοινωνίας και το επείγον δημιούργησαν την αίσθηση ότι τα πάντα θα ήταν πιο εύκολα και έτσι όλοι έγιναν επιρρεπείς στα λάθη και αβλεψίες που προκάλεσαν ξένες υπηρεσίες πληροφοριών και επέτρεψαν σε συνεργάτες τους που επιχειρούν στην Ελλάδα να αναλάβουν δράση αναστολής και εξάρθρωσης του σχεδίου.

Ήδη ο Καραμανλής είχε ενοχλήσει τόσο με το ΟΧΙ στο σχέδιο Αναν, με το ΟΧΙ στο ζήτημα εισόδου των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και η χαριστική βολή ήταν η συνεργασία της Ελλάδας με τους Ρώσους στο θέμα των αγωγών. Τότε ο κύβος ερρίφθη και με ένα σμπάρο θα επετύγχαναν δύο τρυγόνια: θα εμποδιζόταν αφενός η Ελλάδα να προετοιμάσει διάδοχη κατάσταση για το Πατριαρχείο παράλληλα δε το διεθνές σύστημα θα απαλλασσόταν από τον μόνο μεταπολεμικά Ευρωπαίο Πρωθυπουργό που τόλμησε να αντιταχθεί σε δημόσια εκπεφρασμένη άποψη Προέδρου των ΗΠΑ: «Τα Σκόπια θα εισέλθουν στο ΝΑΤΟ». (ούτε ο ντε Γκωλ δεν είχε τολμήσει να αντιταχθεί σε Πρόεδρο των ΗΠΑ).

Ήταν πράγματι προκλητικές οι ανταλλαγές της λιμνοθάλασσας με τα οικόπεδα στο Μαρούσι ή σε άλλα κεντρικά σημεία των Αθηνών. Ο κοινός Εθνικός σκοπός όμως σε συνδυασμό με το μυστικιστικό περιβάλλον των μονών του Αγίου Όρους συντελούσαν στο να αποκοπεί κάθε αντίληψη κοινής λογικής. Είναι επίσης σαφές ότι μόνο με την επίκληση ενός «εθνικού λόγου» θα μπορούσαν τόσοι πολλοί άνθρωποι να συναινέσουν σε μια τόσο εξωφρενική ιστορία.

Δεν είναι δυνατόν δύο τουλάχιστον Κυβερνήσεις και αριθμός αξιωματούχων και των δύο, να παραφρόνησαν ή να συνωμότησαν ξαφνικά ένα πρωί.

Τελικά μια διαδικασία Εθνικής σημασίας εξελίχθηκε σε μια φούσκα που έγινε ένα ««σκάνδαλο»». Μέσω ατέρμονων και ανερμάτιστων δηλώσεων ύποπτων ατόμων και ΜΜΕ που είτε κινούμενα από προσωπικές στρατηγικές, είτε κατ΄εντολή ξένων προϊσταμένων. Αντί να υπερασπίσουν μία Μονή που προορίζεται (από πολλές διαφορετικές χρονικά Κυβερνήσεις) να αποτελέσει θεματοφύλακα της Ορθοδοξίας και του Έθνους δημιούργησαν την εικόνα σκανδάλου που τελικά δεν στοιχειοθετείται πουθενά και για κανέναν παρόλες τις έρυενες.

Ομιλούν οι «επικριτές» για «παρακράτος». Η Μονή Βατοπαιδίου ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου συνεργάστηκε με τα αρμόδια όργανα του Κράτους (Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, Γνωμοδοτικό Συμβούλιο, ΚΕΔ, στελέχη Κυβερνήσεων κλπ).

Το μόνο σφάλμα του Κώστα Καραμανλή είναι ενδεχομένως το ότι έδωσε λευκή επιταγή χειρισμού του θέματος σε άτομα που δεν είχαν την εμπειρία να αντιμετωπίσουν στοχευμένες επιχειρήσεις αντιπληροφοριών που εκδηλώνονται από ξένες υπηρεσίες πληροφοριών στην Ελλάδα με καταιγιστικό πλέον ρυθμό. Ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξη του είχε δηλώσει με νόημα: «Ήταν ένα προσωπικό μου λάθος».

Αυτή είναι η αληθινή ιστορία του Βατοπεδίου. Στις πληροφοριακές επιχειρήσεις όμως η αλήθεια δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η εικόνα που προβάλλεται και οι εντυπώσεις που δημιουργούνται. Η αλήθεια είναι σαν ένα δάσος που καίγεται σε λίγα λεπτά και μετά….. απαιτούνται πενήντα χρόνια για να ξαναγίνει.

ΠΗΓΗ.http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2010/09/blog-post_9331.html

Επιστολή Ιωσήφ Μοναχού Διονυσιάτου για το σκάνδαλο Βατοπεδίου

Σχολιάστε

Για το σκάνδαλο Βατοπεδίου
Λαμβάνω πρώτον την τιμή ν΄ αυτοσυστηθώ, ότι είμαι αγιορείτης μοναχός επί μία συναπτήν 45ετίαν.
Επ΄ ευκαιρία της ενταύθα αποστολής μου επικοινώνησα όσο μου ήτο δυνατόν με την Ομογένειά μας. Παρακολούθησα πολλάς εκδηλώσεις και έντυπα μεταξύ των οποίων και την έγκριτον εφημερίδα σας «Εθνικός Κήρυξ».Παρατήρησα ότι επί καθημερινής βάσεως η εφημερίδα σας ασχολείται και μ΄ ένα πολυσυζητημένο θέμα, το λεγόμενο «σκάνδαλο Βατοπεδίου».
Ασφαλώς η εφημερίδα μεταφέρει την ειδησεογραφία των Αθηνών.
Μετά λύπης μου, όμως, σαν παλαιός Αγιορείτης, ως προϊστάμενος και αντιπρόσωπος παρά τη ιερά κοινότητι Αγίου Όρους, αν θέλετε, και ολίγον ως πρωτεπιστάτης (πρόεδρos) Αγ. Όρους, διαφωνώ ριζικά με την όλη αυτήν άδικον πολεμικήν εναντίον της Ιεράς Movής Βατοπεδίου.
Η νέα αδελφότης παρέλαβε την διοίκησιν της ανωτέρω Movής το 1989, η οποία ουσιαστικά μέχρι τότε ήτο διαλυμένη.
Από κτηριακής πλευράς ήτο σχεδόν ερείπιο. Από πλούτον κειμηλίων θεωρείται πρώτη ανά τον κόσμον. Τα κειμήλια αυτά ευρίσκοντο ανεπιμέλητα και εν πολλοίς αφύλακτα, συνέβη μάλιστα και κλοπή ειλιταρίων αμύθητου αξίας, τα οποία ανευρέθησαν και επεστράφηκαν δι΄ ενεργειών της νέας αδελφότητος.
Από την πρώτην ημέραν της εισόδου τους, η νέα αδελφότης επεδόθη εις ένα έντονον συνεχή αγώνα αναστηλώσεως και αποκαταστάσεως της Movns.
Τα κειμήλια και οι θησαυροί του Αγίου Όρους είναι εθνικοθρησκευτικός πλούτος, που ανήκε στο έθνος μας. Όλοι οι μοναχοί δεν είναι τίποτε άλλο, παρά άμισθοι έμπιστοι (ως αφιερωμένοι) φύλακες του θησαυρού αυτού. Φιλοξενούν χιλιάδες προσκυνητές και τουρίστες όλον τον χρόνον (φαγητό-ύπνο-ξενάγησιν) δωρεάν.
Ο προϋπολογισμός της Movής υπολογίζεται σε πολλά εκατομμύρια εξόδων κατ΄ έτος.
Παρ΄ όλο ότι η αναστήλωσις και αποκατάστασις των Ιερών Μονών είναι καθήκον του Δημοσίου, επειδή το μερίδιον του κράτους δεν ήτο παρά ψίχουλα, αναγκάζονται όλαι αι Μοναί να ψάχνουν επιπροσθέτως πόρους.
Γίνεται λόγος περί σκανδάλου του αιώνος ως προς την ανταλλαγήν Βιστωνίδος μετά του Δημοσίου. Όμως,  μετά λύπης μου διεπίστωσα ότι ουδείς λόγος εγένετο ότι το Άγιο Όρος είναι εκείνο που υπεβλήθη εις την θυσίαν να προσφέρει το 95% των μετοχιών του, προς αποκατάστασιν των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής. Μόνον η Ι.Μ. Βατοπεδίου κατείχε εκτάσεις από Ουρανούπολιν μέχρι Ιερισσού και όλη η vήσos Αμουλιανή. Προσέτι αχανείς εκτάσεις εις την Χαλκιδικήν (χωριά Βατοπέδι, Ορμήλεια κ.λπ.).
Μέσα σ΄ αυτές τις τις περιουσίες ζούσε επί τουρκοκρατίας όλος ο φτωχός κόσμος, συγχρόνως είχαν και αι Μοναί ένα σταθερό εισόδημα, αυτοσυντηρήσεως. Τώρα απέμεινε το 5%. Τα έσοδά του είναι ικανά μόνο για την φιλοξενίαν που θεωρείται το μικρότερο έξοδο.
Αλλά ας ομιλήσω ολίγον και για την ανταλλαγήν Βιστωνίδος. Κατά την γνώμην εμπειρογνωμόνων τόσο η λίμνη όσο και τα παραλίμνια λόγω νέων συγκυριών απέκτησαν αμύθητον αξίαν.
Υπάρχουν υπόγεια θερμά ιαματικά ύδατα. Ενδιαφέρονται πολλοί για ξενοδοχεία, πρωτότυπες μονάδες, βιολογική ιχθυοκαλλιέργειαν με εκατομμύρια κέρδη κ.λπ. Όμως, δυστυχώς, καταπατήθηκαν υπό των περιοίκων. Κατηγορούν ασυστόλως τους υπεύθυνους πολιτικούς των δύο κυβερνήσεων περί μεροληψίαν.
Από όσα ήλθαν εις φως μέχρι στιγμής απεδείχθη ότι η Μονή δεν καταχράστηκε υπέρ προσώπων, ούτε μίαν δραχμήν. Τουναντίον αξιοποίησεν ό,τι οικονομικά έλαβεν με άριστον τρόπον, αφιλοκερδώς. Και ερωτώ ταπεινά: Αν οι τότε υπεύθυνοι πολιτικοί διεπίστωσαν ότι η Μονή είναι απολύτως έμπιστη, ούτως ώστε αν της εμπιστευθούν έστω και περισσότεροι όπου της αναλογούν, τα διαχειριστεί τίμια, τόσο για τας ανάγκας της, όσο και για να εξασφαλίσει εργασίαν σε πτωχούς συνανθρώπους μας, θεωρούνται άξιοι καταδίκης;
Κατά την πρόσφατον εξεταστικήν, ο ηγούμενος I. Μ. Βατοπεδίου ανέφερεν ενώπιον των βουλευτών όλων των κομμάτων «εάν αποδειχθεί ότι υπεξαιρέθη έστω ένα ευρώ υπέρ εμού, είτε για δωροδοκίαν οιουδήποτε μεσάζοντος (πολιτικού, συμβολαιογράφου, δικηγόρου κ.λπ.), δέχομαι να πάω φυλακή…».
Τέλος, εύχομαι να μετανοήσουν όσοι από άγνοιαν πολεμούν τους μοναχούς την προσφοράν του Αγίου Όρους, την θυσίαν των άμισθων και έμπιστων αυτών δημοσίων υπαλλήλων (δηλαδή των μοναχών) και αντί να τους πολεμούν, να συμβάλουν άπαντες και ηθικά και υλικά εις το ιερόν έργον τους, ως φύλακες και συντηρητές του εθνικοθρησκευτικού μας θησαυρού, τον οποίον μελετούν αλλά και ζηλεύουν όλοι οι λαοί.
Ευχαριστώ για την φιλοξενίαν
Ιωσήφ μοναχός Διονυσιάτης

ΥΓ.
Επισυνάπτω και το κάτωθεν το οποίον εναπόκειται εις την κρίσιν σας να το φιλοξενήσετε εις τον «Ε.Κ.».
Πέραν όλων αυτών, πιστεύω ότι υπάρχουν και βαθύτεροι λόγοι της όλης αυτής συστηματικής πολεμικής.
Το Άγιον Όρος είναι ένα προπύργιον Ορθοδοξίας πανελληνίου και πανορθοδόξου εμβέλειας. Γι΄ αυτό και η φωνή του έχει μεγάλη βαρύτητα. Για ορισμένους όμως επιτηδείους η φωνή αυτή δεν συμφέρει, αλλά προκειμένου να φιμωθεί πρέπει να καταρρακωθεί το κύρos τns. Αυτό πιστεύω επιδιώκεται. Προς ώρας επέτυχε αλλά το κύρος του προπυργίου αυτού ουδέποτε θα καταπέσει εφόσον υπάρχουν μοναχοί αφοσιωμένοι με αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια και αδιάλειπτον προσευχήν.
Ευχαριστώ.


Πηγή: «Για το σκάνδαλο Βατοπεδίου», Επιστολές στον Εκδότη του «Εθνικού Κήρυκα», Εθνικός Κήρυξ, Τρίτη 15 Ιουνίου 2010

<!– @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } –>

Ξαναδοκιμάζουν να εισάγουν την συνταγή «σκάνδαλο Βατοπαιδίου

Σχολιάστε

[Ας μιλήσουμε επιτέλους!]
Αναδημοσίευση από.http://ourgreecetoday.blogspot.com/2010/06/blog-post_597.html

Με όλες τους τις δυνάμεις οι κυβερνητικοί προπαγανιστικοί μηχανισμοί επαναφέρουν το αγαπημένο τους θέμα: την επίθεση στην εκκλησία και ιδιαίτερα στη Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους…
Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβερνητικής εξουσίας, νιώθοντας να απειλείται από τις δυσάρεστες εξελίξεις που υπάρχουν στο ενδοκυβερνητικό στρατόπεδο και θέλοντας να αποπροσανατολίσει το ενδιαφέρον των ελλήνων πολιτών από την ουσία και την αλήθεια των πραγμάτων, δοκιμάζει την ήδη πετυχημένη συνταγή της επίθεσης κατά της Μονής Βατοπεδίου.
Δεν έχει καμία απολύτως σχέση το γεγονός πως οι έρευνες των δικαστικών λειτουργών απέδειξαν την μη εμπλοκή της Μονής στο πολυδιαφημισμένο σκάνδαλο. Η ουσία του πράγματος για τους «διαμορφωτές της κοινής γνώμης» είναι ο αποπροσανατολισμός. Ποσώς τους ενδιαφέρει η αλήθεια, ποσώς τους ενδιαφέρει εάν ψεύδονται κατ’ επανάληψη και κατ’ επάγγελμα…
Μέσα στα πλαίσια της πάντοτε ενισχυόμενης επίθεσης (από διάφορα αντιχριστιανικά ή αιρετικά κέντρα) κατά οτιδήποτε χριστιανικού, οι κυβερνητικοί μηχανισμοί χωρίς αιδώ (πότε είχαν για να αποκτήσουν τώρα μας ξανασερβίρουν το σκάνδαλο που δεν είναι σκάνδαλο, αλλά θέλουν να το διατηρούν ως σκάνδαλο… Ο λόγος; Μα για να ξεχαστούν οι κυβερνητικές παλλινωδίες, τα σκάνδαλα που έρχονται στο φως και στα οποία συμμετέχουν κυβερνητικά στελέχη, αλλά και το μεγάλο σκάνδαλο παράδοσης της χώρας στους σύγχρονους δυνάστες μας, στους οικονομικούς τρομοκράτες μας…
Κωμικοτραγικά πράγματα απο τον Παπακωνσταντίνου και την ομάδα εργασίας του νομικού συμβουλίου του κράτους που έίναι δικό του δημιούργημά. Έκαναν αγωγή στη Μονή Βατοπεδίου και ζητούν την αναγνώριση της κυριότητας του Δημοσίου τόσο στο εποικιστικό αγρόκτημα όσο και στη λίμνη Βιστωνίδα, καθώς και η επιδίκαση 10 εκατ. ευρώ για ηθική βλάβη. Και με την αγωγή τη πάρουν ρε παιδιά τη μοναστηριακή περιουσία, αφού δεν έχουν λογαριασμούς. Τι θα τους πάρουν δηλαδή την Τίμια Ζώνη της Παναγίας;
Αυτοί έκαναν τις λαμογιές και αυτοί τώρα κάνουν και αγωγή; Τα χρήματα δεν είναι ουτε του ηγούμενου, αλλά ούτε του Αρσένιου είναι της Μονής, τόσο δυσκολο είναι να το καταλάβουν; Γιατί δεν κάνουν αγωγές σε αυτούς που ζημίωσαν το δημόσιο;
Άραγε μήπως επειδή είναι δικοί τους μπλεγμένοι μέσα στη φάση. Να κάνουν αγωγές στους Φωτιάδη, Ρουσόπουλο, Αγγέλου, Δούκα,Βουλγαράκη και να αφήσει τις τσάμπα μαγκιές ο Παπακωνσταντίνου…
Προσωπικά, δε σκοπεύω να ρωτήσω τον κύριο Παπακωνσταντίνου σε τί Θεό πιστεύει, γιατί οι πολιτικές του επιλογές αποδεικνύουν πως ο θεός τον οποίο προσκυνά προφανώς είναι ο μαμωνάς, ο οποίος καμία απολύτως σχέση δεν έχει με καμία θρησκεία, πέραν αυτής του υλισμού… Αλήθεια, την συνταγή αυτή την σερβίρισαν στον κύριο Παπακωνσταντίνου στο πρόσφατο συνέδριο της Bilderberg, για το οποίο δεν μας έχει πει τίποτε, αν και το οφείλει, αφού υποτίθεται πως υπηρετεί τα συμφέροντα της Ελλάδας και όχι τα συμφέροντα του νεο-εποχιτισμού και διάφορων λεσχών των οποίων η δράση δεν φημίζεται για τον ανθρωπισμό της;
Κωνσταντίνος